Als het even kan gaan onze poezenkinderen mee op vakantie.
In 1987 gingen Möppie en Mickey al voor de eerste keer mee op wintersport.
Tot op de dag van vandaag nemen wij de poezen mee op wintersport en vaak ook nog op zomervakantie.
We zoeken een appartement uit, waar dieren geen probleem zijn.
Het is altijd een kleine volksverhuizing. Krabpaal, kattenbakken, mandjes enz. gaan allemaal mee. Dit hebben we er graag voor over, want niets is zo fijn om de beestjes bij je hebben.
De poezen zelf vinden het werkelijk heerlijk op vakantie. Ze voelen zich meteen thuis en zijn echt tevreden. Ook de reis in de auto vinden ze geen probleem. Ze liggen lekker te slapen en je hoort ze niet.
We hebben ze wel van kitten af aan leren wennen aan het autorijden. Zo af en toe hebben we een ritje met ze gemaakt.
Natuurlijk kunnen we ze niet alle vakanties mee nemen.
Gelukkig hebben we buren die ze al vaak verzorgd hebben en een vriendin, Vivian, waar ze al een aantal keren zijn gaan logeren. In juni 2009 zijn ze voor de eerste keer naar een poezenpension geweest. Aanvankelijk was ik altijd erg huiverig voor een pension.
Toen ik echter bij dit pension ging kijken, was ik meteen overtuigd dat het goed was.
De katten komen in een aparte ruimte, met ook een eigen buitenren. Ze zitten dus niet bij vreemde katten in dezelfde ruimte.
De eigenaresse heeft zelf ook een cattery en ze is echt gek met de poezen en heeft verstand van zaken. Voor ons heel belangrijk, zeker nu Doerak een nierprobleem heeft.
Ik kan dit pension echt aanbevelen.
